Moeilijk leesbaar? Klik op deze link: DDL-20171110-02008ML005

Een aantal weken geleden zijn we geïnterviewd over de werkzaamheden en ervaringen op onze zorgboerderij. Onderstaand artikel is opgenomen in het Jaarverslag van de Coöperatie van Limburgse Zorgboeren. Trots! (klik op het artikel voor een beter leesbare versie)

Na een koude start is de lente nu toch in alle hevigheid losgebarsten: waar eerst strak geschoffelde zaaibedden waren, schiet nu het onkruid de lucht in. Waar de schapen eerst nog blij waren met hun warme vacht, komt de schapenscheerder nu geen moment te vroeg. En waar weer en wind de verf op onze bouwketen aardig hebben toegetakeld, is het nu zelfs bijna te warm om te schilderen. Dus met de temperatuur schieten de werkzaamheden ook de lucht in. We willen ook zo veel: – De Vriendentuin verder opbouwen en uitbreiden op onze nieuwe plek zodat we zo snel mogelijk kunnen leveren aan de Voedselbank. – De bouwunits opknappen van buiten en binnen zodat we meer plek hebben om met zijn allen daar te zitten -in de schaduw. – Schapenklussen oppakken op de nieuwe locatie. En omdat het overal nét even

Eindelijk mag het de wereld in, het is geregeld, wij hebben nieuws! Goed. Even bij het begin beginnen. Zoals jullie in voorgaande berichten hebben kunnen lezen zijn en blijven wij volop in ontwikkeling; naast Maarten is Meike nu vast aanwezig op een aantal dagen om een deel van de begeleiding en kwaliteitsborging op zich te nemen. Doordat we vaker met zijn tweeën zijn, kunnen we diverse werkzaamheden aanbieden en meer afstemmen op onze mensen. Ook hebben we sinds een aantal weken 2 stagiaires ergotherapie die vanuit hun vakgebied kijken naar de werkzaamheden en begeleiding bij De Zorgdragerij; een hele leerzame samenwerking die al heeft geleid tot nieuwe initiatieven. Maar wat natuurlijk het allerbelangrijkste is: mensen weten ons te vinden en willen bij ons hun dagbesteding doen. We hebben een zeer diverse groep vaste mensen. Deelnemers die stuk voor stuk maatwerk nodig hebben en

Zoals in het vorige nieuwsbericht al hoopvol voorspeld, maken de administratieve wintertaken achter de schermen weer plaats voor het lenteleven ‘on stage’: Er is keihard gewerkt aan sanering en uitbreiding van de stal op de Beatrixhoeve. Net op tijd klaar zodat afgelopen week de lammeren meteen in grote getale het levenslicht zagen (op het moment dat ik dit schrijf zijn er precies 105 lammetjes geboren, waarvan 56 tweelingen en 1 drieling). Lammertijd betekent dat ook wij uit onze winterslaap moeten komen: tussen 6 uur ’s morgens en 23 uur ’s avonds is er iemand op stal om alles in goede banen te leiden. Soms betekent dat geduld bewaren en afwachten, soms juist actie waar Dokter Pol trots op zou zijn! Stuitliggingen, weeënzwakte en grote lammeren zorgen nog wel eens voor problemen. Maar ook na de geboorte kan onze hulp nodig zijn. Zo hadden

De klok verzet, het bed lekker warm, je lijf op standje winterslaap. Dat maakt werken in de modder en kou nou niet de meest aantrekkelijke bezigheid. Maar zelfs in dit herfstige weer is de natuur -tussen de regendruppels door- prachtig. En een kop koffie en een tosti in de keet een nog grotere beloning na het werken in dit seizoen. Klinkt te romantisch en wellicht ongeloofwaardig? Misschien. Maar als tegenhanger van wat we achter de schermen (lees: achter het scherm, de pc) hebben gedaan is elk fris buitje meer dan welkom. Een Zorgdragerij begin je namelijk niet zomaar. Natuurlijk, dagbesteding staat voorop en het samenwerken met alle betrokkenen is ver weg het leukste onderdeel van mijn taken. Maar om dat allemaal veilig en verantwoord te kunnen doen, zijn er regels waaraan wij moeten -en willen- voldoen. Regels die door de landelijke

Nu de vakantie voorbij is en alle scholen weer begonnen zijn, is het tijd voor een nieuws-update. Want zoals al vermoed (zie vorige blog): Na regen…kwám zonneschijn. Bloedheet is het geweest, soms bijna te heet om op de open vlakte van de Meinweg te werken. Gewapend met zonnebrand en liters water gingen we aan de slag. En niet zonder resultaat: Langzaamaan ontstaat er een open vlakte, vrij van kleine boompjes, waar de oorspronkelijke begroeiing terug kan keren. In de rillen die zijn gelegd, nestelen allerhande reptielen. Vogels zijn blij met deze nieuwe flora en fauna, waar op hun beurt weer vogelaars op af komen. De zeldzame slangenarend en de bijeneter zijn al gespot. De nazomerzon heeft ook onze Vriendentuin veel goeds gebracht. Eindelijk hebben we uien en sperziebonen kunnen leveren aan de Voedselbank, snijbiet volgt en het einde is nog

Het zal niemand in de omgeving en ver daarbuiten zijn ontgaan. Maar voor degene die de afgelopen weken toch kopje onder was, hier een greep uit de krantenkoppen: ‘Vis in de wei na hevige neerslag’ ‘Juni bracht ons enorme smak water’ ‘Dijken zo zompig dat maaien moet worden uitgesteld’ ‘Limburgse boeren de dupe van hevige regenval’ ‘Natste juni ooit gemeten in Zuidoosten van Nederland’ Dat dus. Nat dus. Ook bij ons. Want het weer houdt geen rekening met sociaal-maatschappelijke doelstellingen en met tomeloze inzet van alle medewerkers. Nee, ook bij ons is het een modderbad waar we met gemak een paar honderd varkens dolgelukkig mee zouden maken. Geen frisgroen wortelloof, geen sprieterige rijen uien en al helemaal geen volle aardappelplanten. Kort gezegd hebben alleen de tegen de wortelvlieg gezaaide afrikaantjes het echt overleefd. Van alle andere gewassen zijn hooguit wat eenlingen in tact gebleven,

Hoewel Festina Lente letterlijk ‘haast u langzaam’ betekent, roept het bij mij vooral ‘vier de lente’ op. Het gaat goed. Heel goed. De lente breekt aan en het lijkt alsof ook De Zorgdragerij aan het groeiseizoen is begonnen: – Het gras wordt weer groen dus de meeste lammeren zijn met hun moeders terug de wei in om te begrazen. Eén kudde is zelfs ‘op vakantie’ in Utrecht! – De Vriendentuin is gefreesd en in vakken verdeeld voor de wisselteelt – De (biologische) zaden zijn besteld en gearriveerd, klaar om te zaaien – 30 kg pootaardappelen liggen voor te kiemen zodat ze over 2 weken de grond in kunnen– 23 kg pootuien  staan bijna allemaal al in ‘hun’ vak in de volle grond – 150 meter gaas ligt klaar om de gewassen te beschermen – Palen zijn van het land gehaald om de

Dit weekend een jaar geleden bij de vuurkorf tijdens een extreem warm voorjaarsweekend. Praten en mijmeren maakte in één avond plaats voor De Knoop die werd doorgehakt: De Zorgdragerij was geboren. Mét plannen over dagbesteding, werken in de natuur én het opzetten van een heuse Vriendentuin. Vriendentuinen. Ontkiemd in Noord-Holland, bloeiend in De Achterhoek en nu op het punt van zaaien in Midden-Limburg. En allemaal met verse groente voor De Voedselbank als oogst. Want ook in Nederland zijn helaas nog steeds mensen die weinig te besteden hebben. Zo weinig dat zij voor eten afhankelijk zijn van De Voedselbank, een liefdadigheidsinstelling die draait op vrijwilligers en giften. Mensen die in aanmerking komen voor De Voedselbank krijgen wekelijks een pakket met levensmiddelen om zichzelf (en hun gezin) te kunnen onderhouden. Lang niet altijd bevatten deze pakketten verse producten. Dat is zeker geen onwil,